بچه ها از عمد لینکه اصلیه خبرگزاریه تابناکو گذاشتم تا به چند نکته توجه کنید:

۱.نظرات بینندگان در پایینه صفحه

۲.تاریخ انتشار خبر در بالای صفحه(اینطور که معلومه جشن تولد بعد از اقامه ی نماز صبح برگزار شده.

حتما این کارو بکنید

نمیدونم چرا با خوندن پستا و کامنتاشون دلم گرفت

دیگه حاله طراحی با برنامه ی فتوفانتزیو ندارم

دیگه حسسه اینکه حس نوستالژیک یه نفرو با چرتو پرتای رمانتیک برانگیخته کنمرو ندارم

فقط توصیه میکنم تمامیه پستای قدیمیو تمامیه نظراتشو با دقت بخونین

مطمۀنم به حس مشترکی میرسید

اینم برای شروع بد نیست

پست متفاوت

بهتر از وستلایف و جمیز بلانت                                               sonohra

libera da smpere

لوكا (Luca) و ديگو فاينللو (Diego Fainello) دو برادر 22 و 25 ساله، متولد ورونا (Verona) هستند كه گروه سونورا (Sonohra) رو تشكيل دادن. بسته به طرز تلفظ، سونورا چندتا معني ميده. اگه به صورت sono ora تلفظ بشه به معني « صداي حالا » و اگه Sonora تلفظ بشه به معني «صدادار و طنين انداز» هست.

اين دو برادر تو يه خانواده هنرمند بزرگ شدن. اونا ميگن: « ما با هنر بزرگ شديم، پدربزرگمون ويلونيست حرفه اي بود. مادر خواننده و پدر عكاس. ما هميشه به ترانه هاي سالهاي شصت و هفتاد گوش ميكرديم. به ترانه هاي بلوز دهه پنجاه و به بعضي از ترانه هاي دهه هشتاد. تو دهسال اخير ما ترانه هاي خواننده هايي مثل بريان آدامز، بن جوي، بي بي كينگ، داير استريز و برادران بلوز، حتي آهنگهايي واسه رقص مثل " بچه ها – "Children از رابرت مايلزو، تو جمع يا واسه خودمون اجرا ميكرديم تا اينكه امسال تصميم گرفتيم اولين آلبوممون Liberi da sempre  رو منتشر كنيم.»

خب ظاهرا شروع بدي نداشتن و با اين سابقه تونستن مقام اولي سن رموي 2008 رو كسب كنن. بهتره خودتون به ترانه «L'amore» گوش كنيد و ببينيد شايستگي مقام اول رو داشته يا نه .

شعرو برین تو ادامه مطلب...

lamore عشق را

سلام به دوستان عزیز جان

امروز میخام یه پست متفاوت بذارم.

پستی که بهش خواهیم خندید. برای من زیباست اگه بتونم شادتون کنم.

اما نخندید فقط بیندیشید.به این روزها بیندیشید.به این سال و زمان بیندیشید.

چی احساس میکنید؟مطمئنم همتون دلگرمیو لابلای تمامی احساسای قشنگتون حس می کنید،درک میکنید.

هیچ فکر کردید این حسای قشگو از کجا داریم؟

اره تو فرشاد این دلگرمیو از الپاچینو داری.درسته فهیمی تو این دلگرمیو بخاطره فوتبال داری.تو امیر این دلگرمیو از کلدپلیو نیکی برن داری.بله رفیعی تو این دلگرمیرو از دی وی دی داری.

اما فراموش نکنید فقط بخشیشو.

بخشه اعظمی از این حس که تو دلامونه بخاطره بودن با همدیگس.بخاطره همدیگس.

نمیدونم این اشکایی که دارم میریزم بخاطره گوش دادن به اهنگه یللو هست یا نه.اما هر چی هست احساس قشنگیه

این احساسم ماله باهم بودنه مطمئننم ماله با تو بودنه

پس بذار تقدیمش کنم به تو ایکه یک سال با من بودی.یک سال تحملم کردی.یک سال استادم بودی و یک سال درحقم مردونگی کردی.

دلم برای همتون تنگ میشه.

دوستانم برای اینکه خاطرات قشنگمونو فراموش نکنیمو جاودانش کنیم در کنار همدیگه،شونه بشونه ی هم رمان نویسیو ادامه میدیم

بزودیم یه پسته خیلی جذابتر میذارم تا حلقه ی اتحادمونو محکمو محکمتر کنیم.

انشاال...    .

ببخشید.